Vaak gestelde vragen

Met echografie kunnen we werkelijk ín de buik of het hart kijken en alle organen in detail visueel én functioneel beoordelen. Op deze manier zijn we in staat sneller een juiste diagnose te stellen en kunnen minder doeltreffende behandelingen of operaties vermeden worden.

Soms heeft uw dierenarts al een vermoeden wat het probleem is maar wil hij/zij dit bevestigd zien vooraleer een behandeling te starten of wil hij/zij het onderzoek laten uitvoeren door iemand met meer ervaring in medische beeldvorming.

Het kan ook zijn dat uw dierenarts zelf een echografie toestel heeft en al een onderzoek heeft gedaan, maar niet helemaal zeker is. Wij staan hem/haar dan zeer graag bij om de diagnose scherper te stellen en u te helpen om uw huisdier zo goed mogelijk te helpen.

Lees meer

Bij voorkeur is uw dier 8 tot 12 u nuchter voor een echografisch onderzoek. Uw dier mag wel gedronken hebben. We vragen ook de patiënt niet te laten plassen vlak voor het onderzoek.

Indien mogelijk komt u met 2  personen om uw huisdier vast te houden tijdens het onderzoek. Reken erop dat u ongeveer een uurtje bij ons bent.

 

 

Een echografisch onderzoek kost tussen de 108 en 168 euro afhankelijk van o.a. de uitgebreidheid en/of het opstellen van een behandelingsprotocol. Soms zijn er bijkomende kosten als er bij voorbeeld een verdoving nodig is of een biopt moet worden genomen. U kan betalen met bancontact of contant.

 

 

 

Echografie werkt met ultrakorte geluidsgolven (vandaar de Engelstalige benaming “ultra-sound”). Deze golven weerkaatsen op de interne structuur van weefsels. De teruggekaatste signalen worden door de computer omgezet in een 2-dimensioneel beeld.

Een echografisch onderzoek is onschadelijk en pijnloos.

.

De dieren worden meestal niet verdoofd voor een echografisch onderzoek, tenzij ze echt onhandelbaar of zeer bang zijn. Meestal valt het erg goed mee, zeker als u als eigenaar meehelpt en het dier gerust stelt.

 

 

 

Een specialist heeft na zijn opleiding als dierenarts (6 jaar) nog een extra specialistische studie (www.ecvdi.org)gedaan van 4 tot 5 jaar. Gedurende deze jaren worden zij zowel theoretisch als praktisch diepgaand opgeleid  in het gekozen vakgebied. Na deze studie moet een Europees examen worden afgelegd voor een internationale jury.  Gespecialiseerde radiologen zijn intensief getraind in de interpretatie van medische beelden en zijn uitsluitend met deze tak van de geneeskunde bezig. Bovendien volgen ze alle wetenschappelijke literatuur in hun vakgebied en beschikken ze over gespecialiseerde apparatuur.

Echografie is zeer gevoelig: men ziet de geringste veranderingen van een orgaan tot in detail. Echter, vaak blijven er dan nog enkele mogelijkheden over. Bijvoorbeeld een knobbeltje op de lever kan goed- of kwaardaardig zijn. Om dat te weten, kan men met een fijn naaldje onder echobegeleiding het knobbeltje in de buik aanprikken en cellen nemen zonder de buik ‘open te maken’. Deze cellen worden op een glaasje gedaan en naar het labo gestuurd voor analyse.

Een pret-echo is een term die uit Nederland komt en staat voor een echografie van uw zwangere hond of kat. Men kan werkelijk alles zien! Kloppende hartjes, pootjes, evolutie van de verschillende organen. Dit is voor de eigenaar vaak heel leuk en bovendien heeft men een schatting van het aantal pups of kittens en weet men of ze allemaal in leven zijn en of er moeilijkheden kunnen verwacht worden bij de geboorte. Van een pret-echo wordt uiteraard altijd een video gemaakt om mee te nemen naar huis.

Vanaf dag 10 kan men zien of een hond of een kat drachtig is. De vruchtblaasjes zijn dan nog heel klein en kunnen wel gemist worden indien men er niet in getraind is. Indien de eignaar exact wil weten hoeveel kittens en pups ze kunnen verwachten, dan kom je best rond dag 20. Dan zijn de vruchtjes groot genoeg en liggen ze nog op een rij achter elkaar in de baarmoeder waardoor tellen betrouwbaar is. Indien de vruchten groter zijn liggen ze kriskras door elkaar en heeft men met echografie geen overzicht meer en kan je fouten maken.

https://vimeo.com/user53548841/kitten20

 

 

 

PKD is de afkorting voor Polycystic Kidney Disease. Het een erfelijke nieraandoening waarbij er zich meerdere cystes (= met vocht gevulde holtes) in de nier bevinden. Deze cystes worden groter naarmate de kat ouder wordt en verdrukken het normale nierweefsel waardoor zich op termijn nierfalen ontwikkelt.

PKD wordt veroorzaakt door een fout van slechts één bepaald gen dat bovendien ook dominant is. Dat betekent dat de ziekte altijd tot uitkomt en dat als een kat PKD heeft er altijd één of beide ouders PKD hebben. Uit twee PKD vrije ouders kan geen PKD kat geboren worden.

 

 

Hypertrofische CardioMyopathie, afgekort HCM, is een hartaandoening die wordt gekenmerkt door verdikking van de hartspierwand van de pompkamer, meestal de linker pompkamer. Omgezet in eenvoudige woorden: hypertrofisch = dikker worden,  cardio= hart, myo= spier en pathie= ziekte. HCM komt ook voor bij de mens, wordt bijna nooit gezien bij honden en is bij katten de meest voorkomende hartaandoening.

De primaire vorm van HCM heeft, net als bij de mens, een genetische basis. Ze komt voor bij verschillende rassen waaronder de Maine Coon, de Ragdoll, de Britse Korthaar, de Sphynx, maar ook bij gewone huiskatten. Raskatten moeten elk jaar op deze ziekte getest worden d.m.v. echografie vooraleer ze een nest mogen hebben.

In de meeste gevallen zijn er geen of nog geen symptomen, maar in ernstige gevallen kan HCM de oorzaak zijn van plotse door, kortademigheid door vocht op de longen en trombusvorming

LEES MEER

Al het bloed dat van de de maag en de darmen komt, en dus beladen met voedingstoffen, moet eerst naar het “fabriek” van het lichaam worden gebracht vooraleer het, via het hart, naar andere delen van het lichaam verder gaat. Deze fabbriek is de lever. Die transformeert de meeste stoffen zodat ze kunnen worden verbruikt. Ook stoffen die “giftig” zijn (bv.ammoniak), worden door de lever omgezet naar stoffen die niet meer giftig zijn voor ons. Het grote bloedvat die bloed van de buik eerst naar de lever brengt is de poortader (vena porta), deze vertakt in haarvaatjes in de lever en het gezuiverd bloed komt weer samen in de holle ader (vena cava) die het gezuiverd bloed naar het hart brent en waar het vandaar weer verder verspreid via de longen naar de spieren, de hersenen, enovoort.

Bij een porto-systemische shunt is er een een afwijkend bloedvat dat de poortader met de holle ader verbindt, waardoor een deel van het bloed niet door de lever passeert maar rechtreekst in de systemische circulatie terecht komt.

Bij verschillende rassen is dit erfelijk.